Unbound

Aan de buitenkant kun je sterk en zelfverzekerd lijken, terwijl er vanbinnen veel speelt. Met Unbound onderzoek ik prestatiedruk en de verwachtingen die we met ons meedragen. Die kunnen ons helpen groeien, maar ook het gevoel geven dat we voortdurend beter of anders moeten zijn. De naam verwijst naar het loskomen van die verwachtingen en de ruimte om je eigen richting te kiezen.

Dit vertaalde ik naar een boxy top en rok van een hergebruikt zwart gordijn. De stevige stof houdt de rechte vormen vast en staat voor een beheerste buitenkant en de verwachtingen waarbinnen iemand probeert te passen. Het grijze touw vormt daar een vrijere, organische laag overheen. De lijnen verwijzen naar gedachten en gevoelens die door elkaar lopen. Touw kan verbinden en steun geven, maar ook vastzetten en ruimte beperken.

Het kleurgebruik hield ik rustig, zodat de vormen en materialen centraal staan. Door een bestaand gordijn een nieuwe functie te geven, sluit ook de materiaalkeuze aan bij het verhaal: meer waardering voor wat er al is. In de fotografie koos ik bewust voor strakke composities en rechte lijnen. Die versterken het silhouet en laten het contrast met het organische touw duidelijk naar voren komen.