Tied Up

Tied Up gaat over verbonden zijn in een tijd waarin we steeds individueler lijken te leven. Via social media zijn we continu met elkaar verbonden, maar toch kan die verbinding oppervlakkig voelen. We zien en volgen elkaar constant, terwijl echte verbinding soms juist verder weg lijkt. Met Tied Up wilde ik de tegenstelling laten zien tussen de behoefte om bij anderen te horen en de vrijheid om jezelf te blijven.

Dit vertaalde ik naar de manier waarop ik de pieces maakte. De top en het rokje bestaan uit honderden losse stroken stof die ik één voor één aan een gehaakte basis knoopte. Los stellen ze weinig voor, maar samen vormen ze een sterk en volumineus geheel. Dit staat voor hoe ieder individu anders is, maar er door verbinding iets groters kan ontstaan. Ik koos bewust voor lichte, neutrale kleuren, zodat de verschillende structuren en knopen centraal staan. De rustige kleuren geven de pieces daarnaast iets puurs en zorgen ervoor dat het verhaal niet wordt afgeleid door kleur.

De naam Tied Up verwijst letterlijk naar de manier waarop de ontwerpen zijn gemaakt, maar heeft ook een dubbele betekenis. Verbondenheid kan kracht geven, maar tegelijkertijd kunnen we ons ook vastgebonden voelen aan verwachtingen, relaties of het beeld dat anderen van ons hebben.

Tijdens de fotoshoot droegen twee verschillende modellen de pieces. Ik speelde met afstand, aanraking en beweging en koos voor een open zandvlakte. De lege, uitgestrekte omgeving staat voor vrijheid en individualiteit en vormt een contrast met de vele verbindingen in de kleding. Zo vertaalde ik de spanning tussen verbonden zijn met anderen en de vrijheid om jezelf te blijven naar beeld.

Samen vertellen de pieces een verhaal over verbinding, identiteit en ergens bij willen horen zonder jezelf daarin te verliezen.

Het proces om deze pieces te maken was erg tijdrovend, omdat alles volledig met de hand werd gemaakt. Eerst haakte ik de basis voor de top en het rokje. Vervolgens sneed ik alle stof in lange repen, die ik daarna stuk voor stuk in het haakwerk knoopte. Langzaam ontstonden zo steeds meer volume en beweging.

Tijdens het maken moest ik vooral rekening houden met het gewicht van de grote hoeveelheid stof. Door dit gewicht werd het haakwerk namelijk steeds verder naar beneden getrokken. Daarom zorgde ik ervoor dat de gehaakte basis niet te lang werd, zodat de uiteindelijke vorm bleef zoals ik die voor ogen had.

Ondanks dat er veel tijd in zat, vond ik het heel gaaf om mijn idee stukje bij beetje tot leven te zien komen. Vooral toen de vormen steeds voller werden, zag ik het ontwerp echt ontstaan. Ik ben dan ook erg blij met hoe beide pieces uiteindelijk zijn geworden.